10 historii o rodzeństwie, które pokazują, dlaczego rodzina to największy skarb

Dorastanie z rodzeństwem to zbieranie małych wspomnień, które nigdy nie blakną. Te historie wywołają uśmiech, wzruszenie, a może nawet sprawią, że po przeczytaniu wyślecie wiadomość do brata lub siostry.

• Mój brat zapłaciłby za mój bilet lotniczy do siebie, gdybym tylko powiedziała, że jestem nieszczęśliwa i potrzebuję spontanicznych wakacji. Moi rodzice również by po mnie przylecieli, gdybym powiedziała im to samo. Obie strony zapewniałyby mnie, że jeśli straciłabym pracę z powodu tego wyjazdu, to moje zdrowie psychiczne jest ważniejsze.
  To niesamowite, bo każdego dnia dokucza mi lęk (radzę sobie z tym), często miewam ataki paniki (jakoś sobie z nimi radzę), ale te najgorsze chwile... zdarzało mi się rezerwować lot do miasta, gdzie mieszka mój brat lub rodzice, i wysyłać im SMS-a, gdy byłam już na lotnisku: „Hej, będę za kilka godzin, odbierzesz mnie czy mam wziąć Ubera/Lyfta?”. © IONTOP / Reddit

• Mój 9-letni syn uwielbia matematykę i jest w niej świetny i wie też, że to przedmiot, z którym ma problemy jego 6-letnia siostra. Ostatnio więc daje jej „kartkówki”, które, jak twierdzi, są dość trudne i zawierają zagadnienia przerabiane w jego klasie, ale w rzeczywistości są to bardzo proste pytania na poziomie jej klasy lub niższym.
  Ale jej pewność siebie rośnie, gdy może je rozwiązać, i jest o wiele bardziej otwarta na jego pomoc, ponieważ on wciąż powtarza, że i tak są to dla niej za trudne zadania (co nie jest prawdą). To takie urocze, kocham ich! © mrdannyg21 / Reddit

• Siedziałyśmy razem z siostrą na schodach, podczas gdy nasi rodzice na siebie krzyczeli. Obejmowała mnie ramieniem. Byłam młodsza i nie do końca rozumiałam, co się dzieje, ale wiedziałam, że ona rozumiała. Byłam tak wdzięczna, że miałam ją, a ona miała mnie, i że nie musiałyśmy przeżywać tego same. © Usidore_ / Reddit

• Moją młodszą siostrę i mnie dzielą tylko dwa lata i jesteśmy sobie niezwykle bliscy. Ona traktuje mnie, jakbym był doskonałym człowiekiem, a ja staram się sprostać tym oczekiwaniom.
  Pewnego razu poprosiła mnie, żebym pograł z nią na dworze we frisbee, ale powiedziałem, że nie chcę, bo w trawie rosło pełno białych koniczyn, które przyciągają mnóstwo pszczół, a nie chciałem na nie nadepnąć (oboje zawsze woleliśmy chodzić boso na zewnątrz).
  Po godzinie lub dwóch wróciła i znowu prosiła mnie o frisbee. Przypomniałem jej o koniczynach. Powiedziała mi, że już ich nie ma, a kiedy wyszedłem, okazało się, że wyrwała każdy pojedynczy kwiatek koniczyny na całym trawniku. Były ich setki, może tysiące.
  Przyniosłem więc boom boxa, tańczyliśmy na trawie i godzinami rzucaliśmy frisbee. To najwspanialsza osoba, jaką kiedykolwiek spotkałem. © Vanerac / Reddit

• Byłam w czwartym miesiącu ciąży i zwymiotowałam w samochodzie. Płakałam wniebogłosy, cała pokryta tym obrzydlistwem, a mój 15-letni brat wyszedł i posprzątał to wszystko bez słowa. Kochałam tego dzieciaka. © lizbithornswoggle / Reddit

• Moja młodsza siostra i ja w dzieciństwie ciągle się kłóciłyśmy. Dorosłam szybciej, niż powinnam, i częściej byłam „mamą” niż „siostrą”. To oraz fakt, że między nami było 7 lat różnicy, spowodowało mnóstwo problemów w naszym życiu.
  Ale kiedy miałam jakieś 15 lat (ona około 8), nocowałam u koleżanki i o 3 w nocy zabrali mnie do domu, bo doznałam wstrząśnienia mózgu. Zanim pojechaliśmy na pogotowie, moja siostra wręczyła mi zabawkę z McDonalda, którą dostała w swoim zestawie Happy Meal na kolację tego wieczoru, i powiedziała, żebym ją zatrzymała.
  To była zwykła zabawka z McDonalda, ale chciała, żebym ją miała, tylko dlatego, że źle się czułam. Od 8-latki to wiele znaczy. © littlegrowingbear / Reddit

• Moja młodsza siostra chciała kiedyś wykonać kilka domowych obowiązków, aby zarobić trochę pieniędzy na wyjście do kina z przyjaciółmi. Kiedy pewnego dnia była w szkole, zrobiłem je WSZYSTKIE. ZA DARMO. Wyraz jej twarzy, gdy wróciła do domu, był tego wart. © CplThemo / Reddit

• Jestem adoptowany i nigdy nie czułem się naprawdę częścią mojej przybranej rodziny. Byłem blisko z bratem, ale moim zdaniem to była zażyłość w stylu kumpli z podwórka.
  Tak czy inaczej, pewnej nocy pojechałem do mojej dziewczyny i wyszedłem z jej domu około drugiej nad ranem. Pękła mi opona i utknąłem na poboczu. Wysłałem mu SMS-a, tylko żeby dać znać, że jakoś sobie poradzę, ale on obudził mamę i tatę (nie czułem się jeszcze wystarczająco komfortowo, aby ich uspokajać w takich sprawach) i wszyscy wsiedli do samochodu o 2 w nocy i przyjechali po mnie 30 minut drogi od domu.
  Powiedziałem mu „dzięki stary”, a on na to „nie ma sprawy, bracie, kocham cię”, tak lekko, jakby był szczęśliwy, że może pomóc i jakbym nie był dla niego utrapieniem. Nigdy tego nie zapomnę. © Baby_Driver_2007 / Reddit

• Mama miała zestaw trzech szklanych świeczników, które UWIELBIAŁA. Mój brat i ja graliśmy w piłkę nożną w domu, kiedy byliśmy sami (nie mogliśmy grać na zewnątrz, kiedy nie było rodziców — naprawdę przestrzegaliśmy zasad) i jeden z nas kopnął piłkę prosto w nie, rozłupując jeden w połowie.
  Przestawiliśmy je tak, aby nie było to oczywiste i ustawiliśmy je w taki sposób, żeby ten rozbity nie wyglądał na rozbity, a jeden z nas co tydzień wycierał kurz, żeby się nie wydało. Ten podstęp trwał 8 lat, aż obydwoje wyjechaliśmy na weekend. Mama wycierała kurz i pomyślała, że to ona je zbiła. Nigdy się nie przyznamy. © jayrambling / Reddit

• Moja 13-letnia siostra przeglądała telefon, gdy usłyszałem, że płacze. Powiedziała: „Widziałam post. Moje dwie najlepsze koleżanki spotkały się beze mnie”.
  Następnego ranka, zdenerwowany, wszedłem w połowie lekcji do jej klasy, przeprosiłem i na oczach wszystkich pomachałem biletami do Disneylandu, mówiąc: „Twoi prawdziwi najlepsi przyjaciele zaplanowali wielką niespodziankę. Jedziesz dziś z nimi do Disneylandu!”. Łzy szczęścia popłynęły jej po twarzy. Była kompletnie zaskoczona.
  Później wytłumaczyłem nauczycielce, że byłem po prostu zbyt podekscytowany, by czekać, dlatego ogłosiłem to przed wszystkimi. Roześmiała się i życzyła nam miłego dnia.

Za każdym nostalgicznym wspomnieniem z dzieciństwa stoi rodzic, który je umożliwił. Odkryjcie ponad 10 szczerych historii o niewidocznych poświęceniach matek.