16 ciepłych historii pokazujących, że pomoc nieznajomego potrafi zdziałać cuda

W życiu bywa tak, że w najmniej spodziewanym momencie pojawia się ktoś, kto jest gotów wyciągnąć do nas pomocną dłoń. W tych historiach pomoc przyszła w samą porę i zostawiła ciepłe poczucie, że ten świat wcale nie jest aż taki surowy.

• Niedawno nasza rodzina otworzyła małą kawiarenkę. Mieszkamy w niewielkim, bardzo zgranym mieście, więc na otwarcie przyszli właściwie wszyscy. I właśnie wtedy, w środku dnia pracy, ekspres do kawy przestał działać — zaczął dymić i się wyłączył. W pierwszy dzień, kiedy klientów było niewyobrażalnie dużo! Byliśmy już kompletnie zrozpaczeni, bo urządzenie było nowe i nikt nie wiedział, jak je naprawić. I nagle zadzwoniły dzwoneczki nad drzwiami — znak, że wszedł nowy klient. To był jakiś mężczyzna, ewidentnie przejezdny, zmierzający gdzieś dalej. Szczęśliwym trafem wiedział, jak naprawić naszą maszynę. W ramach wdzięczności poczęstowaliśmy go kawą i naszymi wypiekami. Inni mieszkańcy miasta też obdarowali go różnymi drobiazgami, dziękując za pomoc. Trzy miesiące później zobaczyliśmy, że wprowadza się do domu w pobliżu. Później ten nieznajomy opowiedział, że przeprowadził się do nas, bo był zaskoczony, jak bardzo wszyscy są tu serdeczni i chciał stać się częścią tego miejsca. © VK
• Siedziałam kiedyś smutna na ławce w parku. Obok przechodził mężczyzna z psem. Zwierzak podbiegł do mnie i zaczął się łasić. Trochę się przestraszyłam, bo był dużych rozmiarów i miał surowe spojrzenie, ale mężczyzna powiedział, że mogę go pogłaskać — podobno pies lubił nieznajomych. Uśmiechnęłam się, nawet na chwilę zapomniałam o swoich problemach, podrapałam go za uchem. Zrozumiałam wtedy, że potrzebuję zmian w życiu i że mam już dość samotności. Poszłam do schroniska i zaadoptowałam szczeniaka. Teraz nie będę już sama — mam wspaniałego czworonożnego przyjaciela. © VK
• Szłam do pracy. Rano, mroźno i ciemno. Naprzeciwko mnie po ziemi leciała foliowa torba. Nie chciałam jej omijać, więc pomyślałam, że po prostu ją przekroczę i pójdę dalej. Podniosłam nogę, zahaczyłam obcasem o torbę, poślizgnęłam się na lodzie i upadłam. Rozdarłam rajstopy, a razem z nimi kolano. Dziękuję chłopakowi, który pomógł mi wstać i odprowadził mnie do apteki — to mój bohater. © Ideer

• Moja mama zajmuje się organizacją różnych wydarzeń. Na próbie z przedszkolakami był jeden smutny chłopiec — śpiewał bez chęci i patrzył w podłogę. Widząc to, mama zapytała, dlaczego jest przygnębiony. Przyznał, że ma zły nastrój. Wtedy mama wzięła go za rękę i narysowała palcem na jego dłoni słoneczko, mówiąc: „Ma dużo promyków, grzeje cię i dzięki niemu stajesz się weselszy”. Maluch od razu się ożywił — zaczął głośno śpiewać i energicznie gestykulować. Kilka dni później wychowawczyni powiedziała mojej mamie, że przed występem chłopiec odszedł na bok, rysował coś na dłoni i szeptał. © VK
• Ciężki dzień: zapłaciłam mnóstwo rachunków, pokryłam czesne za naukę, na karcie zostały grosze. Strasznie zachciało mi się czegoś słodkiego, więc weszłam do najbliższego sklepiku. Przy kasie dziewczyna pyta: „Może kawę?”. Rzucam smutne spojrzenie na ekspres i odpowiadam, że z chęcią, ale nie mam pieniędzy. Na co ona radośnie proponuje kawę za darmo. Okazało się, że istnieje coś takiego jak „zawieszony paragon” — ktoś płaci za dwie kawy, wypija jedną, a drugą ofiarowuje komuś innemu. Z niedowierzaniem, lekkim skrępowaniem i ogromną wdzięcznością przyjęłam kubek, już planując, że jutro wrócę i sama „zawieszę” kawę dla kogoś kolejnego. Naprawdę miło jest czuć, że ktoś czyni dobro — nawet jeśli jest to tylko filiżanka kawy. © Pikabu

• Byłem wtedy kompletnie na dnie — mieszkałem w hotelu, pracowałem, ale pieniędzy nie starczało, żeby dotrwać do wypłaty. Kolega kupił mi obiad, ale powiedział, że bardziej nie może pomóc — sam miał mało, a mnie brakowało jakieś 300 dolarów. Potem o czymś rozmawialiśmy, ale dziś już słabo to pamiętam. I wtedy chłopak z sąsiedniego stolika zbiera się do wyjścia i mówi do mnie: „Nie odchodź, zaraz wrócę”. Jego dziewczyna została na miejscu. Po paru minutach wrócił i po prostu wręczył mi te 300 dolarów. Poprosiłem o kontakt, chciałem oddać pieniądze, ale on powiedział: „Nie trzeba. Po prostu się trzymaj i się nie staczaj”. Dziś mam normalną pracę i porządne mieszkanie, ale jego dobroć będę pamiętał zawsze. Staram się pomagać innym, na ile mogę — choć w ten sposób oddać to, co sam dostałem. © Reddit
• Parę lat temu założyłam własną firmę, ale potrzebowałam inwestorów. Postanowiłam zwrócić się o pomoc do jednego znanego biznesmena z naszego miasta. Odwodzono mnie od tego, mówiono, że nawet nie będzie chciał mnie słuchać, ale mimo wszystko zaryzykowałam. Z trudem umówiłam się na spotkanie — zobaczyliśmy się w eleganckim lokalu i opowiedziałam mu o swoich planach. Uprzejmie mnie wysłuchał, a potem wypisał czek na niemałą kwotę, którą mogłam zwrócić w dowolnym czasie i bez odsetek. Byłam w szoku, prawie się rozpłakałam, a on wyjaśnił, że kiedyś jemu też pomógł wpływowy człowiek, choć inni w niego nie wierzyli. Dziś moja firma całkiem dobrze się rozwija, a jednym z moich klientów został właśnie ten biznesmen. Jednak świat nie jest pozbawiony dobrych ludzi. © VK
• Byłem na lotnisku przed moim pierwszym samodzielnym lotem międzynarodowym i strasznie się denerwowałem. Już przy kontroli zacząłem sprawdzać kieszenie — paszport, portfel, telefon... i wtedy dotarło do mnie, że telefon został w taksówce, którą przyjechałem. Spanikowałem, ręce mi się trzęsły — bez telefonu nie byłem w stanie nikogo znaleźć. W kolejce stały dwie bardzo życzliwe kobiety, a jedna z nich pozwoliła mi skorzystać ze swojego telefonu, żebym mógł skontaktować się z kierowcą. Szanse wydawały się znikome, ale on odebrał i wrócił na lotnisko, żeby oddać mi telefon. Musiałem jeszcze raz wyjść i przejść kontrolę, ale na samolot zdążyłem, dosłownie w ostatnich sekundach. Do dziś pamiętam ich dobroć. © Reddit

• Pewnego razu przewróciłam się na rowerze. Nic sobie nie zrobiłam, ale spadł łańcuch. Nagle obok zatrzymała się przypadkowa rowerzystka i trzema szybkimi ruchami założyła go z powrotem. Wszystko wydarzyło się tak szybko, że nawet nie zdążyłam zrozumieć, co dokładnie zrobiła. Chciałam chociaż dać jej pieniądze na kawę, ale już odjechała. © Reddit
• W dzieciństwie żyliśmy skromnie i często chodziliśmy do lumpeksu. Za jednego dolara można tam było kupić aż dziesięć książek, więc nieraz siadałem przy regale, przeglądałem je i wybierałem, co chciałbym wziąć. Pewnego dnia zauważyła mnie starsza kobieta. Zapytała, czy lubię czytać. Pokazałem jej kilka książek, które mi się spodobały. Uśmiechnęła się, wyjęła z torebki dolara, podała mi go i powiedziała: „Obiecaj, że będziesz czytać”. Uśmiechnęła się i odeszła, a ja mogłem wybrać sobie kolejne dziesięć książek! Dla niej był to drobny gest życzliwości, a dla mnie — ogromne wsparcie mojej pasji do czytania. Minęło ponad 20 lat, a ja wciąż o niej myślę, ilekroć kupuję nową książkę. © Reddit
• Podczas ciąży pracowałam w księgarni. Pewnego dnia stałam przy kasie, już bardzo zmęczona — było po mnie widać, że najbardziej na świecie chcę w końcu wrócić do domu. Podszedł starszy mężczyzna i powiedział, że chce kupić jedną z naszych czekolad, które leżały przy kasie i poprosił o radę co do smaku. Poleciłam gorzką z malinowym kremem — wziął ją, a potem podał mi i powiedział: „To dla ciebie, wyglądasz, jakbyś jej potrzebowała”. Próbowałam grzecznie odmówić, ale on szybko odszedł. Często wracam myślami do tej sytuacji. © Reddit

• Moje stare auto zepsuło się w czasie deszczu. Zepchnąłem je na pobocze i zupełnie nie wiedziałem, co robić — miałem 18 lat, prawie nie miałem pieniędzy, nie znałem się na samochodach i nie było mnie stać, żeby zapłacić komuś za naprawę. Po kilku chwilach zatrzymał się jakiś facet, zapytał, co się stało i poprosił, żebym otworzył maskę. Przez jakieś 10 minut tłumaczył mi podstawowe rzeczy o aucie, coś przy nim zrobił i po paru minutach już działało. Dał mi wizytówkę i powiedział: „Jeśli będziesz potrzebował pomocy — wpadnij, porada gratis”. Okazało się, że był właścicielem warsztatu samochodowego i po prostu przypadkiem przejeżdżał obok. © Reddit
• Moja córka niedawno zostawiła telefon na placu zabaw i bardzo się tym martwiła. Po trzech dniach ktoś do mnie zadzwonił. Spotkałam się z mężczyzną, który znalazł zgubę. Chciałam podziękować mu pieniędzmi, ale odmówił. Zdjęłyśmy tylną obudowę, a tam inna bateria, wszystko suche i czyste, mimo że telefon leżał kilka godzin na deszczu. Najwyraźniej ten mężczyzna go naprawił! Jeśli na świecie wciąż są tacy ludzie, to znaczy, że nie wszystko stracone! © VK
• Pewnego razu byłem kompletnie przygnębiony przez studia i życie w ogóle. Wstąpiłem do sklepu po drodze do domu i wziąłem czekoladę, żeby choć trochę poprawić sobie humor. Chłopak na kasie chyba zauważył, jak bardzo jestem nieszczęśliwy i po prostu dał mi ją za darmo. Niby to tylko mały gest dobroci, ale ja o mało nie rozpłakałem się w sklepie. I dzień od razu stał się trochę lepszy. © Reddit

• Kupiłem swoje mieszkanie w wieku 27 lat od nieznajomego. Złożono mu wiele ofert wyższych niż moja. Ja jednak zakochałem się w tej okolicy i już wcześniej dwa razy próbowałem kupić tu mieszkanie, ale bez powodzenia, dlatego napisałem do sprzedającego list — opowiedziałem swoją historię o tym, jak starałem się uzbierać pieniądze na pierwsze własne lokum, stworzyć dom i zacząć dorosłe życie. Ostatecznie postanowił sprzedać mieszkanie właśnie mnie. Kiedyś on sam, również mając 27 lat, kupował to mieszkanie w bardzo podobnej sytuacji i mój list go poruszył. Mógł zarobić znacznie więcej, ale postanowił dać mi szansę, jaką sam kiedyś dostał. Jestem mu za to nieskończenie wdzięczny. © Reddit
• Kupiłam niedawno płaszcz i był w nim wszyty klips zabezpieczający. Wychodzę ze sklepu, ludzi masa, a ja zaczynam piszczeć! Już się denerwuję, ochroniarz po raz setny wszystko sprawdza. Stoję cała czerwona, prawie płaczę. Wtedy podchodzi jego kolega i gwałtownie odwraca mnie do siebie, a do drugiego mówi: „Daj spokój dziewczynie”. W międzyczasie rozpiął mój płaszcz, wyciągnął nożyczki i bohatersko odciął ten nieszczęsny klips. © Ideer

Mamy nadzieję, że te historie ogrzały wasze serca i przypomniały, że świat potrafi zaskakiwać dobrem. A jeśli macie ochotę poczytać na ten temat jeszcze więcej, polecamy nasz kolejny artykuł.